نقش فناوری اطلاعات و ارتباطات در خود‌ کنترلی دانش‌آموزان

 
نقش فناوری اطلاعات و ارتباطات در خود‌ کنترلی دانش‌آموزان

ظهور فناوری اطلاعات و ارتباطات در عرصه‌جهانی و ره‌آوردهای آن مانند کامپیوتر، اینترنت و ..، تحولات شگرفی را در نظام آموزشی جهان ایجاد کرد

 و در این امر تلاش کشورها را در جهت ایجاد پارادایم‌های نوین آموزشی برانگیخت به گونه‌ای که همه نظام‌های آموزشی جهان را دستخوش تغییرات کرد.

شاید نتوان گفت این تغییرات در همه جا یکسان بوده ولی هیچ نظامی از آن مستثنی نیست. پیشرفت فن‌آوری منجر به تغییر در شیوه‌ها، تفکرات، نوع رفتارها، فرهنگ و اقتصاد در آموزش شد.

نظام‌های آموزشی از سنتی به سوی آموزش‌های غیر رسمی و مجازی تغییر یافتند به‌گونه‌ای که می‌توان گفت امروزه معلم محوری در مدارس جای خود را به فراگیر محوری داده است و دانش آموزان مسؤلیت یادگیری خود را بر عهده می‌گیرند.

با تنوع فراوان در نیازها و علایق دانش آموزان ورود فناوری اطلاعات و ارتباطات توانست پاسخگوی استانداردهای آموزشی با توجه به شرایط متفاوت برای یادگیری در عرصه جهانی باشد، به گونه‌ای که‌:

- دیگر آموزش‌ها بر پایه خواندن و نوشتن نخواهد بود، بلکه مهارت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات آموخته می‌شود.

- دانش و یادگیری دانش‌آموزان محدود به زمان و مکان خاص نیست و به فرای مرزها و محدودیت‌ها گسترش می‌یابد.

- حضور فیزیکی معلم و شاگرد در سرکلاس ضروری نخواهد بود.

- آموزش‌های انفرادی مطابق با استعداد‌ها و توان دانش آموزان امکان‌پذیر خواهد بود.

- امکان انجام آزمایش‌های مجازی برای دانش آموزان فراهم می‌شود.

- محتوای آموزشی انعطاف‌پذیر خواهد بود و انگیزه برای یادگیری را افزایش می‌دهد.

- با ادغام فناوری اطلاعات و ارتباطات در برنامه درسی فراگیران انگیزه بیشتری در یادگیری خواهند داشت.

- مطالب و محتوای مورد نیاز از طریق شبکه عظیم جهانی (اينترنت) و منابع مختلف در دسترس خواهد بود.

- دانش‌آموزان از منابع مختلف می‌توانند جهت انجام کارهای گروهی و پروژه‌های خود استفاده کنند و ارزشیابی مداد کاغذی به سوی پروژه‌ای سوق داده می‌شود.

- معلمان نقش یک راهنما و تسهیل‌گر را در فضای داخلی کلاس و در عرصه بین‌المللی رقابت‌های علمی می‌کنند و با استفاده از تکنولوژی و فناوری در روش تدریس مؤثرتری خواهند داشت.

- کتاب‌های الکترونیکی‌، اینترنت در کنار کتاب‌های درسی منجربه غنی شدن یادگیری می‌شوند. محتوای آموزشی متنوع و انعطاف‌پذیرخواهد بود و براساس نیازهای دانش آموزان در دسترس قرار می‌گیرد و آن‌ها در یادگیری محتوای ‌آزادی عمل خواهند داشت.

- محیط‌های آموزشی مجازی به وجود خواهد آمد که در آن یادگیری، ارتباط با معلم و سایر افراد و تبادل اندیشه‌ها در هرزمان و مکان صورت می‌گیرد و فرصت‌های آموزشی برای دانش آموزان بدون توجه به رده‌ سنی و جنسی فراهم می‌شود.

لازمه تطبیق دادن دانش‌آموزان با این شرایط این است که آن‌ها مسؤلیت یادگیری خود را برعهده گیرند و در یادگیری خود آزاد باشند. فراگیران می‌بایست افرادی خود‌راهبر، مسؤلیت‌پذیر و مستقل باشند و به ارزشیابی دانسته‌های خود بپردازند و بر روند کاریشان نظارت داشته باشند در این صورت است که می‌توانند از میزان پیشرفت خود آگاهی پیدا کنند.

دانش آموزان یاد می‌گیرند به جستجوی نیازهای خود باشند و شیوه صحیح آموختن را بیاموزند و می‌توانند به ارزیابی میزان یادگیری خود بپردازند و بازخوردهای پی‌در‌پی از روند کاری خود را دریافت کنند در این صورت است که برای یادگیری بیشتر تلاش می‌کنند.

با توجه به حجم اطلاعات زیاد و استفاده از نوآوری در جهت دسترسی همه به آن و کیفیت آموزشی می‌بایست استفاده از آن در کشور ضروری شود و در این راستا باید دیدگاه‌های فلسفی، اعتقادی، ارزشی، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی را در نظرداشته باشیم و یک چشم انداز جدیدی برای آن‌ها تعریف کنیم.

در نتیجه سیاستگذاران در زمینه‌های:

  • اجتماعی (افزایش سطح آگاهی مردم و حقوق شهروندی)
  • فرهنگی (نحوه استفاده و فرهنگ‌سازی)
  • اقتصادی(امکان دسترسی همگان به آن)
  • فنی (گسترش وب سایت‌ها و شبکه‌های مخابراتی و ارتباطی)
  • آموزشی (فراهم آوردن مقدمات استفاده از فن‌آوری در کلیه دوره‌های تحصیلی آموزش معلمان و مربیان و دانش آموزان، ادغام فناوری با برنامه‌های درسی)

می‌بایست برای نهادینه کردن فناوری اطلاعات و ارتباطات بستر مناسبی را فراهم کنند. در این صورت است که با به کارگیری فن‌آوری، دسترسی آسان به اینترنت، نرم افزارهای تدریس و دسترسی به سایت‌های علمی و آموزشی گوناگون، برقراری ارتباط و تشریک مساعی و تبادل علمی بین دانش آموزان فراهم خواهد شد، که خود در خود فراگیری و خود کنترلی دانش آموزان نقش بسزایی خواهد داشت.

بهارك طالب‌لو*كارشناس ارشد برنامه‌ريزي آموزشي

تاثیر دوره پیش دبستانی در پرورش استعدادهای کودکان

 

تاثیر دوره پیش دبستانی در پرورش استعدادهای کودکان

جهانشیر جمشیدی

پيش دبستان پلي است كه كودك را با مدرسه ارتباط مي دهد. دوره ي پيش

 دبستاني نحوه ي ارتباط با مربيان را به كودك آموخته و به او ياد مي دهد چگونه با

 بزرگ تر ها ارتباط برقرار نمايد. دوره ي پيش دبستان با دوره ي مهد كودك تفاوت هاي

 بسياري دارد؛ چون در دوره ي مهدكودك، كودك صرفا بازي مي كند، تغذيه مي شود و

 نهايتا شعر يا قصه ياد مي گيرد و بعد هم استراحت كرده و سپس آماده يرفتن به

 منزل مي شود. به عبارت بهتر، كودك آموخته است كه بايد مدت زماني را در مهد

 كودك گذرانده و بعد هم به اتفاق والدين راهي خانه شود. از طرفي، مهد كودك

 معمولا پذيراي كودكان مادران شاغل يا كودكان خانواده هاي مرفه است؛ در حالي كه

 در دوره ي پيش دبستان، كودك با همسالاني از تمام اقشار جامعه مواجه است. در

 اين دوره  كه امروزه نقش مثبت خود را بيش از پيش نشان مي دهد كودك مي آموزد،

 نقاشي مي كشد، قصه مي گويد و حتي ايفاي نقش مي كند.گذراندن دوره ي

9 ماهه ي پيش دبستاني، كودك را آماده مي كند تا بتواند با مربي ارتباط برقرار نمايد.

 زيرا نخستين مكان جدي كه كودك پس از جداشدن از خانه و خانواده به آن وارد شده

 و حضور در فضاي جديد را تجربه مي كند، همين دوره است. امروزه با تاسيس مراكز

 پيش دبستاني كه با هدف آموزش، زمينه ي مساعدي را براي حضور مادران در جامعه

 و از طرفي رشد كودكان فراهم مي كند، دغدغه هاي خانواده ها كمتر شده است.

  منبع:

http://eledu.blogfa.com/post-129.aspx گروه آموزش پیش دبستانی و ابتدایی سازمان آموزش و پرورش استان اصفهان

روش تدريس يادگيري در حد تسلط

 

روش تدريس يادگيري در حد تسلط

در يادگيري در حد تسلط اساسي ترين مفهوم « تسلط» است. تسلط به مقدار يادگيري واقعي ياد گيرنده اشاره مي كند. مفهوم تسلط به مفهوم مهارت هم نزديك است. مهارت به كارآمدي فرد در استفاده از يادگيري هايش اشاره مي كند. هر چند كه تسلط به اثر بخشي فرايند يادگيري در ايجاد يادگيري مطلوب اشاره مي كند. اندرسون و بلاك مي گويند، مهارت به دنبال تسلط مي آيد؛ يعني نخست شخصي بايد ابتدا بر كاري تسلط يابد تا بعد در آن ماهر شود. يادگيرندگان از راه تمرين كردن يادگيريهايي كه قبلا بر آنها تسلط يافته اند مهارت كسب مي كنند. بنابراين مي توان گفت تسلط پيش نياز مهارت است.

كنترل ميزان تسلطي كه دانش آموز در فرايند آموزش به دست مي آورد از طريق آزمون هاي مرحله اي «تكوين» و پاياني «تجمعي و تراكمي» امكان پذير است.

بر طبق نظر روزنشتاين عواملي كه زمينه ساز تسهيل و فرايند يادگيري اند، عبارت است از: تمرين هاي گام گام، تمرينات مبتني بر مثال هايي درباره ي مهارت ها و مفاهيم جديد، گفتارهاي توضيحي درباره ي مواد مورد نظر براي يادگيري ، تلاش براي تسلط بر مفهوم يا مهارت و دوري از بي صبري و تشريح مجدد نكات. معلم بايد تلاش كند متناسب با نوع درس و زبان بازخوردهاي مناسب را ارايه دهد.

 مراحل اجراي روش تدريس يادگيري

در حد تسلط

روش حاضر از پنج مرحله براي آموزش مفاهيم و مهارت ها است كه به ترتيب زير تشريح مي گردند:

 

مرحله نخست : آماده سازي درس

در مرحله ي نخست معلم درس را مي خواند و فعاليت هاي زير را انجام مي دهد:

1_ اهداف يا هدف درس را معين مي كند.

2_ رابطه ي بين محتواي درس با يادگرفته هاي پيشين دانش آموزان را تعيين مي كند.

3_ مسئوليت دانش آموزان را براي تمرين و يادگيري معين مي كند.

 

مرحله دوم :‌ارايه درس

معلم در مرحله دوم مفاهيم و مهارت طرح شده در قالب اهداف درس را متوجه قرار مي دهد. او در مرحله دوم عموما به صورت زير عمل مي كند:

1_ مفهوم جديد را شرح مي دهد.

2_ گام هاي دستيابي به مهارت را معين مي كند.

3_ ابزارهاي كمك آموزشي مناسب را تدارك مي بيند.

 مرحله سوم: تمرين منظم

در مرحله حاضر، تمريني كه دانش آموزان انجام مي دهند به دستورالعمل معلم وابسته است.

1_ معلم، دانش آموزان را براساس گام هايي كه در مرحله ي شماره دو معين كرده است، هدايت مي كند.

2_ او لغزش هاي دانش آموزان را تصحيح و پيشرفت هاي آنان را مورد تمجيد قرار مي دهد.

3_ اصول كار گروهي براي رسيدن به اهداف درس را مشخص مي سازد.

 مرحله چهارم: تمرين هدايت شده

هر اندازه كه اطلاعات و تبحر دانش آموز بيشتر شود از ميزان وابستگي او به معلم كاسته مي شود. در اين مرحله كار معلم هدايت برنامه هاي نيمه مستقل دانش آموزان است. دانش آموزان براي اجراي دستورات معلم تلاش مي كنند و معلم تلاش مي كند تا اقدامات زير را انجام دهد:

1_ تدارك تمرين هاي مناسب

2_ بازنگري تمرين ها

3_ تدارك بازخوردهاي اصلاحي و تقويتي

 مرحله پنجم: تمرين مستقل

معلم تا مرحله پنجم، دانش آموزان را با دو مرحله ي وابسته به معلم و نيمه مستقل براي دستيابي به مهارت و يادگيري مفاهيم پيش برده است. در مرحله ي پنجم، روش تدريس حاضر است، معلم فعاليت هاي زير را انجام مي دهد:

1_ براي فعاليت هاي مستقل يادگيري در كلاس و منزل تكليف تعيين مي كند.

2_ يافته هاي دانش آموزان را بررسي مي كند و بازخوردهاي لازم را ارايه مي دهد.

منبع : مجله ي رشد تكنولوژي آموزشي سال 1377